Το Νάρκωνον σώζει ζωές από τα δεσμά του εθισμού

Η υποστήριξή σου στον IAS βοηθάει να σωθούν ζωές κάθε μέρα με το πρόγραμμα του Νάρκωνον. Αυτό είναι ένα μόνο από τα σημαντικά προγράμματα που χρηματοδοτούνται με επιχορηγήσεις του IAS. Αναβάθμισε το στάτους σου σήμερα! ΚΑΝΕ ΔΩΡΕΑ ΤΩΡΑ

Χάρη στην αφοσίωση και την υποστήριξη μελών του IAS σε όλο τον κόσμο, οι επιχορηγήσεις του IAS καθιστούν δυνατή την εγκαθίδρυση πρότυπων Νάρκωνον σε κάθε ήπειρο της Γης.

Κάθε μέρα, αυτά τα κέντρα βοηθούν να αποκατασταθούν και να σωθούν ζωές από την καταστροφή της χρήσης ναρκωτικών και της κατάχρησης αλκοόλ. Ορίστε πρόσφατες επιτυχίες από απόφοιτους του Νάρκωνον:

«Όταν έφτασα στο Νάρκωνον ήμουν ένας κατεστραμμένος άνθρωπος, είχα σταματήσει να παλεύω με τον εθισμό μου και ουσιαστικά προετοιμαζόμουν να μείνω άστεγος και να βυθιστώ σε μια ακόμα πιο σκοτεινή ύπαρξη. Όταν έφτασα, δίσταζα ακόμα να πιστέψω στον εαυτό μου, αλλά τα σταφ στον τομέα Διακοπής της Χρήσης Εθιστικών Ουσιών με βοήθησαν να ανακτήσω ένα μέρος του εαυτού μου, επειδή ήθελαν να βοηθήσουν και το καταλάβαινα. Από την εμπειρία μου, αυτό ήταν ένα σπάνιο χαρακτηριστικό.

»Είχα κέρδη και άρχισα να νιώθω καλύτερα. Εκείνη την εποχή, αποφάσισα να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για να κάνω το πρόγραμμα όσο καλύτερα μπορούσα. Ήθελα απεγνωσμένα αυτό που είχε να προσφέρει το πρόγραμμα και έκανα ό,τι μπορούσα για να το αποκτήσω. Ευτυχώς, οι άνθρωποι εδώ ήταν κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να με βοηθήσουν να πετύχω τους στόχους μου.

»Αφού τελείωσα τη σάουνα, ένιωσα πολύ καλύτερα σωματικά και τα Αντικειμενικά Πρόσες με έκαναν να ξεθολώσω διανοητικά. Ανησυχούσα για το γράψιμο της ιστορίας της ζωής μου και των όβερτ, αλλά έγραψα ό,τι μπορούσα να θυμηθώ και τα έγραψα με ειλικρίνεια. Ούτε μία φορά δεν ένιωσα ότι με έκριναν ή ότι οι άλλοι με κοιτούσαν αφ’ υψηλού. Ήταν ένα φανταστικό και πολύ απελευθερωτικό αίσθημα. Θα είμαι για πάντα ευγνώμων στα σταφ γι’ αυτό.

»Η εντρύφησή μου στο τμήμα Δεξιοτήτων για τη Ζωή με προετοίμασε πολύ καλύτερα για τη ζωή που θέλω και με βοήθησε να ξαναβρώ το άτομο που ήθελα να είμαι. Όσο ήμουν εδώ, βελτίωσα τη σχέση μου με τους γονείς μου και άρχισα να επιδιορθώνω τη σχέση μου με τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου. Μπορούν να δουν την αλλαγή σε μένα και είναι περήφανοι για μένα για πρώτη φορά μετά από πάρα πολύ καιρό.

»Το Νάρκωνον μού έδωσε κάτι που ήμουν σίγουρος ότι δε θα είχα ποτέ ξανά: ελπίδα. Κάνοντάς το αυτό, νιώθω σαν καινούριος άνθρωπος και θέλω να δω πώς μπορεί να είναι το μέλλον μου, αντί να το φοβάμαι. Νιώθω τόση ευγνωμοσύνη, που δεν υπάρχουν λόγια να το περιγράψω, προς όλα τα σταφ και τους μαθητές που με βοήθησαν να ξαναβρώ τον εαυτό μου μέσα από αυτό. Ο στόχος μου τώρα είναι να γίνω σταφ και να προσπαθήσω όσο καλύτερα μπορώ να ανταποδώσω όσα μου έχουν δοθεί». – Τζ.Σ., Απόφοιτος, Νάρκωνον Άροουχεντ

«Υπήρξε μια περίοδος στη ζωή μου που πίστευα ότι ο εθισμός ήταν μια ανίατη ασθένεια. Κανείς δεν ήξερε ότι έκανα χρήση. Ούτε η οικογένειά μου, ούτε οι πραγματικοί μου φίλοι – μόνο μερικοί δήθεν φίλοι που δε νοιάζονταν πραγματικά.

»Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να τα κόψω, στράφηκα στη μεθαδόνη. Οδηγούσα κάθε μέρα σε μια κλινική μακριά από το σπίτι μου για να την πάρω και, ενώ με προφύλαγε από την αρρώστια, δεν έλυνε το πραγματικό πρόβλημα. Συνέχισα να κάνω χρήση, ακόμα και ενώ έπαιρνα μεθαδόνη, κάτι που ήταν απίστευτα επικίνδυνο.

»Θυμάμαι ένα απόγευμα, που ξύπνησα σε μια τουαλέτα σε σταθμό λεωφορείων. Είχα ακόμα μια βελόνα καρφωμένη στο μπράτσο μου και ήμουν αναίσθητος για αρκετές ώρες. Η πρώτη μου σκέψη όταν συνήλθα δεν ήταν για την υγεία ή την ασφάλειά μου· ήταν για το αν τα ναρκωτικά που μόλις είχα αγοράσει ήταν ακόμα στην τσέπη του παλτού μου. Δεν ήταν. Κάποιος είχε μπει σ’ εκείνη την τουαλέτα, με είχε δει να κείτομαι εκεί, πιθανώς νεκρός, και αντί να με βοηθήσει, έκλεψε τα ναρκωτικά από το παλτό μου.

»Αυτή ήταν μια από τις πιο άθλιες στιγμές της ζωής μου. Είχα προσπαθήσει να τα κόψω στο παρελθόν, πολλές φορές μάλιστα. Το περισσότερο που κατάφερα να αντέξω ήταν μερικοί μήνες, αλλά πάντα κατέληγα να επιστρέφω εκεί απ’ όπου ξεκίνησα. Ήξερα ότι χρειαζόμουν βοήθεια. Δεν μπορούσα να το κάνω μόνος μου πια. Το επόμενο πρωί, πήγα στον πατέρα μου και του τα είπα όλα. Την αμέσως επόμενη μέρα, ήμουν στο αεροπλάνο για το Νάρκωνον. Αν γνωρίζετε έστω και ελάχιστα για τη μεθαδόνη, καταλαβαίνετε πόσο βάναυση είναι η διαδικασία αποτοξίνωσης. Μου πήρε 30 μέρες μέχρι να μπορέσω να κοιμηθώ έστω και λίγες διακεκομμένες ώρες κάθε βράδυ. Αλλά σιγά σιγά, η ζωή άρχισε να επιστρέφει.

»Το Νάρκωνον άλλαξε τα πάντα για μένα. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ένιωσα καλύτερα χωρίς ναρκωτικά απ’ ό,τι με αυτά. Έμεινα και ολοκλήρωσα ολόκληρο το πρόγραμμα, και συνέβη κάτι καταπληκτικό – συνειδητοποίησα ότι δε χρειαζόμουν πια τα ναρκωτικά.

»Λίγα χρόνια αργότερα, η ζωή μου πήρε μια τροπή προς το καλύτερο. Γνώρισα τη γυναίκα μου, μια καταπληκτική, όμορφη και έξυπνη δικηγόρο. Παντρευτήκαμε, αποκτήσαμε μια κόρη που τώρα είναι 13 ετών, και μαζί χτίσαμε μια ακμάζουσα νομική εταιρεία. Σήμερα, δε ζορίζομαι καθόλου στη ζωή μου. Είμαι πραγματικά ευτυχισμένος.

»Έχουν περάσει πάνω από 22 χρόνια από τότε που είμαι καθαρός. Δεν υπάρχει μέρα που να σκέφτομαι τα ναρκωτικά. Δεν είμαι το ίδιο άτομο που ήμουν. Δεν είμαι πια ναρκομανής. Το Νάρκωνον μού έσωσε τη ζωή». – Τζ.Τζ., Απόφοιτος του Νάρκωνον